1. Compuestos Sintagmáticos (Escritos por separado)
Preposicionales: Nombre + preposición + nombre. (Ej: sala de espera).
Nombre + Adjetivo: Estructura fija de un solo concepto. (Ej: caja fuerte).
Binominales: Nombre + nombre (el segundo clasifica al primero). (Ej: pez espada).
El plural se marca morfólogicamente en el sustantivo y, cuando corresponde, en determinantes (artículos, demostrativos, posesivos) y adjetivos por concordancia:
Det + N + Adj → los elementos dependientes concuerdan en número con el núcleo nominal.
Vocal átona final → -s
Consonante final → -es
-z final → -ces
Vocal tónica final: pluralización variable (a menudo -es), con soluciones lexicalizadas; conviene fijar la forma por el uso normativo.
Algunos sustantivos terminados en -s o -x pueden presentar invariabilidad gráfica: singular y plural coinciden en forma y la distinción se expresa por determinantes y contexto (p. ej., el/los análisis). La concordancia en adjetivos y determinantes se mantiene en plural cuando el referente es plural.
La pluralización puede exigir ajustes de grafía para preservar relaciones fonema–grafema, especialmente en alternancias como z → c ante e (plural en -ces).
La concordancia se rige por el núcleo nominal:
En grupos nominales complejos, el plural se proyecta desde el núcleo a determinantes y adjetivos dependientes.
En coordinaciones nominales, el plural suele imponerse; la concordancia puede variar según lectura colectiva vs. distributiva, con preferencia por el plural cuando hay pluralidad semántica.
Al añadir -s / -es, normalmente se conserva la sílaba tónica, pero la tilde puede mantenerse, desaparecer o aparecer porque cambia la terminación de la palabra y se reevalúan las reglas de acentuación (aguda/llana/esdrújula):
Puede desaparecer: una aguda con tilde puede pasar a llana sin necesidad de tilde (p. ej., canción → canciones).
Puede mantenerse cuando sigue siendo necesaria para marcar el acento (p. ej., país → países).
Puede aparecer para conservar el acento en la misma sílaba tónica (p. ej., joven → jóvenes).
Las esdrújulas y sobresdrújulas mantienen la tilde en singular y plural.
1) Temel Kural (Uyum): İsim çoğul yapıldığında; ona bağlı olan artikeller, işaret zamirleri ve sıfatlar da isimle uyumlu olarak çoğul hale getirilmelidir (Det + N + Adj uyumu).
2) Düzenli Çoğul Yapımı:
Ünlü harf ile bitenler: -s ekini alır.
Sessiz harf ile bitenler: -es ekini alır.
-z ile bitenler: -ces olur (Örn: lápiz → lápices).
Vurgulu ünlü ile bitenler: Genellikle -es ekini alır.
3) Değişmeyen Kelimeler: Sonu -s veya -x ile biten bazı kelimelerin yazımı çoğulda değişmez (Örn: el/los análisis). Bu durumda tekil veya çoğul ayrımı sadece önündeki artikelden anlaşılır.
4) Yazım ve Vurgu Düzenlemeleri: Çoğul ekleri geldiğinde, İspanyolca yazım kuralları gereği harf değişimleri olabilir (z → c gibi). Ayrıca kelime uzadığı için vurgu işaretinin (tilde) düşmesi veya eklenmesi gerekebilir.
5) Genel Uyum Mantığı: Bir isim grubunda çoğulluk her zaman çekirdek isim üzerinden belirlenir ve diğer tüm öğelere (sıfat, belirteç) yayılır. Birden fazla isim bir aradaysa, genel kural olarak çoğul yapı kullanılır.
En español, hay dos tipos de artículos: los artículos definidos y los artículos indefinidos.
Ser se usa para decir quién es alguien o qué es algo: identidad, nacionalidad, origen, profesión y definiciones.
Conjugación en presente: soy, eres, es, somos, sois, son.
El verbo "tener" es un verbo irregular muy importante en español. Su significado principal es "poseer", también se usa en contextos específicos como la edad.
3. Bölüm
TÜRK CEZA KANUNU’NDA BİLİŞİM SUÇLARININ TANIMI VE KAPSAMI
3.1. BİLİŞİM SUÇLARI TANIMI, KAPSAMI
2. Bölüm
BİLİŞİM HUKUKU
2.1. BİLİŞİM: KAVRAMI VE GELİŞİMİ
Bilişim alanları:
2.2. BİT ARİTMETİĞİ
Hukuki tartışmaların önemli bir kısmı teknik yanlış anlaşılmadan doğar.
1. Bölüm
GİRİŞ
1.1. TEMEL KAVRAMLAR
BİLİŞİM. Bilişim, insanoğlunun teknik, ekonomik ve toplumsal alanlardaki iletişiminde kullandığı ve bilimin dayanağı olan bilginin özellikle elektronik makineler aracılığıyla düzenli ve akla uygun biçimde işlenmesi bilimini ifade eder.
Geleneksel olarak Kraliçe Victoria’nın ölümüyle (1901) başlayıp I. Dünya Savaşı’nın patlak vermesiyle (1914) sona eren Edwardyen Dönem, savaşın bitişine (1918) kadar genişletilerek ele alınabilmektedir. Bu esnek çerçeve, dönemin lüksünü, iyimserliğini ve sosyal kırılganlığını daha bütüncül bir perspektiften anlamayı sağlar. Edwardyen İngiltere, Viktoryen katılığın çözülüp modernizmin kapılarının aralandığı, edebiyatın altın çağını yaşadığı, mimarinin zarif bir geçiş sergilediği ve modanın özgürleştiği kısa ama yoğun bir “altın öğle sonrası”dır.
Çok-indis notasyonu, çok değişkenli türevler ve üs ifadeleri için standart ve kompakt bir gösterim sağlar.
Motivasyon
Türkçe matematik yazımında “değer kümesi” terimi on yıllardır kodomen anlamında kullanılıyor. Ne var ki terim, Türkçenin sezgisel anlam mantığında kodomenden çok görüntü kümesini \((f(X))\) çağrıştırmaktadır. Sonuç olarak aynı metin içinde bile “değer kümesi” bazen hedefi, bazen fiili çıktıyı ima etmekte ve kavramlar birbirine sürtünmektedir. Bu çalışma kapsamında hem matematik hem dil kaygısıyla kodomeni genel terim, daha özel durumlarda hedef uzay/hedef küme ikilisini yerleştirme önerilmektedir.
Özet
Bir \(f:X\rightarrow Y\) fonksiyonu için \(Y\) kodomendir; \(f(X)\) ise görüntü kümesidir. “Değer kümesi” terimi tarihsel olarak \(Y\) için kullanılsa da dilsel çağrışımı \(f(X)\)'e kaymaktadır. Bu karışıklık, özellikle kategori teorisi, cebir, diferansiyel geometri gibi modern matematik alanlarının kodomenin “çıktılar listesi” değil, yapı taşıyan bir hedef nesne olması nedeniyle daha görünür hâle gelmektedir. Öneri: Türkçede “değer kümesi” terk edilsin; genel kullanımda kodomen, yapı vurgusunda hedef uzay, saf küme bağlamında hedef küme, fiili çıktılar için görüntü kümesi yerleşsin.
Gang of Four (GoF) tasarım kalıpları, nesne yönelimli yazılım geliştirmede tekrar eden tasarım problemlerine tek seferlik çözümler değil, yeniden kullanılabilir ve genelleştirilebilir çözüm şablonları sunmaktadır. Bu kalıplar, yalnızca kodun çalışmasını sağlamakla kalmaz; aynı zamanda yazılımın bakım, genişletilebilirlik ve entegrasyon süreçlerinde değişimi yönetmeye yönelik bir tasarım dili oluşturur. GoF kalıpları üç ana kategoride sınıflandırılmaktadır: Yaratımsal (Creational), Yapısal (Structural) ve Davranışsal (Behavioral). Bu sınıflandırma, yazılım mimarisinde hangi problem türüne müdahale edildiğini hızlıca kavramayı mümkün kılar.
1994 yılında Erich Gamma, Richard Helm, Ralph Johnson ve John Vlissides tarafından yayımlanan Design Patterns: Elements of Reusable Object-Oriented Software adlı eser, bu kalıpları sistematik biçimde tanımlayarak yazılım mühendisliği literatüründe bir dönüm noktası olmuştur. Bu nedenle GoF kalıpları yalnızca teknik bir araç seti değil, aynı zamanda yazılım geliştiriciler arasında ortak bir dilin inşasında tarihsel bir referans noktasıdır.
Bu kitabı okurken kendimi bir anda seksenlerin Türkiye’sinde buldum: vitrinler başka, ev içleri başka; “modernlik” bir yandan, “ayıp” öte yandan. Özal’lar, “muzır neşriyat” tartışmaları, sansür refleksleri… Sayfaların arkasında bir dönem gölgesi dolaşıyor. Kitap bugün yeni bir şey söylemiyor olabilir ama şunu yapıyor: bir dönemin duygusal iklimini yüzüne çarpıyor. Dönemi anlamak isteyen okura hâlâ bir “hafıza kartı” gibi.
1) Bilgisayar sistemini oluşturan bileşenler nelerdir?
Elektronik devrelerin en vazgeçilmez pasif bileşenlerinden biri olan kondansatörler (kapasitörler), modern teknolojinin gizli kahramanlarıdır. Akıllı telefonlardan devasa güç sistemlerine kadar her yerde karşımıza çıkan bu bileşenleri, temel fiziksel prensipleriyle inceleyelim.
Joseph-Louis Lagrange. İtalyan matematikçidir. 18. yüzyıl Avrupa’sında matematiğin “kurumlar üzerinden” yeniden örgütlendiği bir dönemde çalıştı: Torino, Berlin ve Paris gibi merkezlerde akademiler; devlet destekli ödüller; yeni açılan mühendislik ve askerî okullar; ardından devrim sonrası Fransa’da modern bilim kurumları. Lagrange’ın kariyeri, bu kurumsal dönüşümle neredeyse paralel ilerler: genç yaşta Torino’da parlayıp Berlin’de olgunlaşır, Paris’te ise mekanik ve analizi “kitaplaştırarak” kalıcılaştırır. 1736'da Torino'da doğdu. Doğum adı Giuseppe Ludovico Lagrangia'ydı.
LaTeX ve ConTeXt, TeX ailesinin iki farklı belge hazırlama sistemidir. Bu aile Donald Knuth’un 1978’de geliştirdiği TeX motoru üzerine kuruludur. Knuth, kendi kitabı The Art of Computer Programming’in baskı kalitesinden memnun kalmayınca, tipografiyi matematiksel bir kesinlikle tanımlayan bir sistem tasarladı. TeX’in logosundaki X aslında Yunan harfi chi’ye gönderme yapar. TeX’in kendisi en temel çekirdek olarak düşünülebilir; doğrudan kullanımı zordur ama üzerine farklı sistemler inşa edilmiştir. Plain TeX bu motorun sade hali, LaTeX ise akademik ve bilimsel belgeler için makro tabanlı bir sistemdir. ConTeXt ise tipografik kontrolü yüksek, modül tabanlı bir sistemdir. Ayrıca XeTeX ve LuaTeX gibi motorlar Unicode ve programlama desteği ekler. MacTeX, macOS için hazırlanmış ücretsiz bir TeX Live dağıtımıdır. TeX Live’ın macOS’a özel uyarlanmış sürümüdür. TeX Live, LaTeX ve TeX tabanlı tüm paketleri içeren, çok platformlu bir sistemdir. İçeriğinde TeX Live çekirdeği (LaTeX, paketler, fontlar), Mac’e özgü araçlar: TeXShop (LaTeX editörü), BibDesk (bibliyografi yöneticisi), önceden yapılandırılmış ayarlar bulunur. BasicTeX, MacTeX’in yaklaşık 100 MB'lık küçük sürümüdür.
TikZ ve Circuitikz de bu ailenin parçasıdır; bunlar TeX içinde grafik ve devre çizimi için geliştirilmiş paketlerdir.
Araştırmalar, önümüzdeki dönemin, merkez bankası kararları ve önemli veri açıklamalarının bir araya gelmesi nedeniyle artan piyasa oynaklığına sahne olacağını gösteriyor; özellikle para politikası değişimleri, kalıcı ücret enflasyonu baskıları arasında odak noktası olacak. Federal Rezerv'in bugünkü eylemlerinin küresel risk iştahını etkilemesi muhtemel görünüyor, bunu izleyen göstergeler ise ekonomik dayanıklılık hakkında daha fazla netlik sağlayabilir.
1. Ev cihazlarında elektrik enerjisinin kullanılmasının en önemli sebepleri nelerdir?
Türk matematikçi. Algoritmanın yaratıcısı, cebirin kurucusu, isim babası, cebir konusunda ilk eser veren, sıfır ve x'i kullanan bilim insanı.
Edward Yourdon, Amerikalı matematikçi. 1944'te New York City'de doğdu. 1965’te MIT’te (Massachusetts Institute of Technology) uygulamalı matematik lisansını tamamladı. MIT ve New York Polytechnic’te elektrik mühendisliği ve bilgisayar bilimi alanında yüksek lisans düzeyinde çalışmalar yaptı. 1960’ların ortasında Digital Equipment Corporation (DEC)’te çalıştı; burada PDP-5 ve PDP-8 gibi erken dönem mini bilgisayarlar için FORTRAN ve assembly programları geliştirdi. Yourdon, yazılım geliştirmede Yapısal Analiz ve Yapısal Tasarım (Structured Analysis and Structured Design) akımının en büyük savunucularından biriydi. 1970’lerin başında kısa süreli danışmanlık deneyimlerinden sonra Yourdon, 1974’te kendi şirketini kurdu. 1970'ler ve 1980'lerde yazılım geliştirme metodolojilerinin standardizasyonuna önemli katkılarda bulundu. 1986’da firmayı sattı. Farklı şirketlerin yönetim kurullarında ve araştırma projelerinde “akıl hocası” rolüne kaydı. 1997’de Computer Hall of Fame’e kabul edildi. Y2K riskine dair uyarıları ile tanındı. American Programmer adlı dergiyi kuruyor; bu dergi daha sonra Cutter IT Journal adıyla devam etti.
Bölüm 1: Giriş
1.1. Nesneye Dayalı Çözümleme ve Tasarımın Tanımı
Bu bölümde derste işlenecek olan konular kısaca tanıtılacaktır. Dersin ilerleyen bölümlerinde ise bu konular ayrıntılı olarak açıklanacaktır.
Bilgisayar sistemlerinde işletim sistemi, yalnızca ek bir program ya da basit bir kullanıcı arayüzü değil, donanım ile yazılım arasındaki temel denetim ve soyutlama katmanıdır. Kullanıcıların ve uygulama programlarının, işlemci, bellek ve giriş/çıkış (I/O) aygıtlarını doğrudan fiziksel ayrıntılarla uğraşmadan kullanabilmesini sağlar; kaynak yönetimi, koruma, süreç yönetimi ve I/O denetimi gibi işlevleri üstlenir. Bu nedenle, işletim sisteminin genel tanımını ve bilgisayar sistemi içindeki konumunu kavrayabilmek için, önce sistemi oluşturan temel bileşenlerin ve aralarındaki etkileşimin kısaca gözden geçirilmesi yararlı olacaktır.
Bilindiği gibi bilgisayar sistemleri donanım ve yazılım olarak adlandırılan iki temel bileşenden oluşur.
Robert Hillman, Hayalperest (Çeviri: Berke Erişen)
Aslında kitabın orijinal ismi The Boy in the Green Suit: An Innocent Abroad in the Middle East. Son derece masum… Hayalperest ismi Türkçe çeviriye özgü. Ama iyi akıl edilmiş. Herkesin bu tip hayalperest tanıdıkları olmuştur. Böyle bir tip kolayca her şeyin üstesinden geleceğine inanır. Kahramanımız Bobby tam da böyle birisi. Hem de yalnızca 16 yaşında Avustralyalı bir çocuk. Bir diğer ilginç detay kitabın bir bölümünün 60'lı yıllar Türkiyesinde geçmesi. Özellikle sıcak ve içten anlatımı dolayısıyla beş üzerinden dört verdim.
Öz
Bu çalışma,
kaldıraç ve yüksek volatilite ile karakterize edilen kripto vadeli işlem
piyasalarında etkin trade stratejileri geliştirmek ve finansal riski yönetmek
amacıyla entegre bir veri analizi çerçevesi sunmaktadır. Çalışma, bir varlığın
likidite derinliğini yansıtan Emir Defteri (Orderbook), pozisyon taşıma
maliyetini ve spekülatif iştahı gösteren Basis ve Fonlama (Funding) Oranları
ile piyasaya giren kaldıraç miktarını ölçen Açık Pozisyon (OI) ve Taker Akışı verileri
gibi dört temel veri setini kapsamaktadır.
Ana bulgular, Funding > 0.02 gibi aşırı pozisyonlanma eşiklerinde kaldıraç seviyesinin düşürülmesini ve likidasyon tamponunun (CB) dinamik yönetimini önermektedir. Ayrıca, OI'ın fiyat hareketiyle çapraz doğrulanmasının (cross-validation) trend gücünü belirlemede zorunlu olduğu ve Taker Akışı gibi tekil sinyallerin Emir Defteri ve OI verileriyle teyit edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Sürdürülebilir başarı, yalnızca fiyat grafiklerine değil, likidite, kaldıraç ve yatırımcı algısının bütünleşik dinamiklerine odaklanan, disiplinli ve veriye dayalı bir yaklaşımla sağlanır.
Çalışma, feature engineering (TB%, basis%, OI eğimi, spread, liq-notional), hedef tanımı (tetik → fill → PnL) ve geri-test/ileri-test düzeniyle (walk-forward) ölçülebilir bir çerçeve sunmaktadır. Yanlılıklar için leakage ve look-ahead kontrolleri uygulanmıştır.
Fransız mantıkçı ve matematikçidir. İhtilal sonrası Fransa’nın bilim-eğitim düzeninin şekillendiği yıllarda hem özgün araştırmalarıyla hem de editör kimliğiyle projektif düşüncenin kurumlaşmasına katkı verdi. 1771'de Nancy'de doğdu. 790’ların başında orduda kaptan rütbesiyle görev aldı; Valmy (1792) gibi kritik muharebelerin ardından sivil yaşama dönerek Nîmes’te yeni kurulan École centrale’de “transandantal matematik” kürsüsünü üstlendi. 1810’da, kendi çalışmalarını ve çağdaşlarının yazılarını yayımlayacak bir periyodik kurma kararı aldı ve Annales de Mathématiques Pures et Appliquées’i (genellikle “Annales de Gergonne” diye anılır) çıkarmaya başladı. Bu dergi, araştırma yazılarıyla pedagojik yazıları aynı kapakta buluşturan, sistemli hakemlik ve editoryal standartlarıyla modern matematik dergiciliğinin eşiği sayılan bir vitrindi; Poncelet, Brianchon, Chasles, Plücker, Steiner gibi isimlerin yanı sıra genç Évariste Galois’nin de ilk makalesine (1829) ev sahipliği yaptı. Dergi 1810’dan 1831/32’ye kadar 21 tam cilt ve 22. cildin bir kısmı yayımlandı; Gergonne 1816’da Montpellier’de astronomi kürsüsüne, 1830’da ise rektörlüğe atanması üzerine dergiyi kapattı.
Merkez freni yalnızca bir kademe gevşetti. Bir haftalık vadeli repo ihale faiz oranı ya da kısaca politika faizini %40,5’ten %39,5’e indirdi. Bandı da buna paralel olarak daralttı: gecelik borç verme %43,5 → %42,5, gecelik borç alma %39,0 → %38,0 oldu. PPK'nın bunu normalde her ay açıklaması beklenir.
Andrey Andreyeviç Markov, Rus matematikçidir. Modern olasılık teorisinin ve stokastik süreçlerin temellerini attı.
